Muhterem okurlarımız, 2 ay içerisinde okullarımızda örf ve  adetimizle bağdaşmayan, öğrencilikle örtüşmeyen ölümlü olaylar yaşandı. Her iki olayda da öğrencilerini koruma noktasında 2 kadın öğretmen ana şefkatiyle öğrencilerine zarar gelmesin diye kendilerini feda ettiler. Bu nedenle yazımızın başlığını Öğretmenler Anadır, Babadır diye değerlendirdik. Şurası bir gerçek ki, aynı durumda erkek öğretmenlerde öğrencilerini koruma noktasında kendilerine feda ederlerdi. Bizim örf ve adetlerimiz “Eti senin, kemiği benim” anlayışıyla  çocuklar okullu olur, o çocukları eğiten öğretmenlere büyük saygı ve minnet duyulurdu. Öldürücü aletlerle okula gelip rastgele ateş ederek öğrencileri ve öğretmenleri öldürme olayı bizim kültürümüzde yoktur. Televizyon, Internet ve dijital yayınların kendi kültürümüze bela olarak yapıştırıldığı zararlı bir alışkanlıktır. Özellikle bu olayı yapan öğrencinin babasının, “Oğluna silah verip atış poligonunda nişan alarak atış yaptırması büyük yanlışlıktır. Ayrıca çocuğuna, silah namustur” sözünü söylemesi abesle iştigaldir. Silah öldürücü bir alettir. Namus ise yalana-dolana, kötülüğe, zinaya kapısını kapatmaktır, doğru ve dürüstlüğü benimseyerek yaşamak demektir. Birinci derece emniyet müdürü olan baba, oğlunun fiziki gücüne göre uygun bir spor kuruluşuna götürmüş olsaydı, 86 milyonu derinden üzen bu üzücü olay yaşanmazdı. Her anne ve baba için çocuk sahibi olmak mutluluktur. Ama o çocukları devletine, milletine yararlı bireyler olarak yetiştirmek çok daha büyük mutluluktur. Her anne baba, çok daha büyük mutluluğu yaşamak için çocuklarını büyütürken, devlete ve millete yararlı bireyler olmakta yarışmalıdırlar. Büyük ATATÜRK, “Her şey olabilir siniz ama öğretmen olamazsınız’” sözünü boşa söylememiştir. Öğretmenlik yeri geldiğinde kendini feda etmektir. Fatma Nur ve Ayla Kara öğretmenlerde iki kahramanımızdır. O kahraman öğretmenlerimizin isimleri 81 kentimizde birer okula verilerek yaşatılmalıdır. Umarım, Devlet Baba kendilerini feda eden öğretmenlerimiz adına bu güzelliği yapar ve milletçe de hepimizi sevindirirler. Çünkü bu kahraman öğretmenlerimiz öğrencilerini yaşatmak için hayatlarını feda ettiler.