Unutulan ve terk edilen Adana Tren İstasyonunun halini bir soran var mı? Nice anılar barındırıyor orası, Adana'nın hafızası, durumu içler acısı. Sahipsiz, ilgisiz, terk edilmiş, hüzün dolu o güzelim Gar Binası, Kurtuluş Savaşımızın Gazisi.     6 Şubat 2023 depreminden sonra tren yolu güzergahında oluşan hasar nedeni ile ulaşıma kapatılan tren seferleri, aradan 3 yıl geçmesine rağmen hala ulaşıma açılmadı.     Dün, yıllar sonra bilgi almak için gittim o her zaman açık olan tarihi kapı kapalı. Oraya buraya seslenirken bir küçük kapıdan içeri girdim bir görevli çıkageldi karşıma ama o koca binada klima çalışıyor, bir kişiden başka kimse ortalıkta görünmüyor. Tren seferleri ne zaman başlayacak dediğimde Allah bilir dedi. Hiçbir tarafa tren çalışmıyor. Doğuda Konya, Ankara, Kayseri batıda Malatya, Elazığ, G. Antep, Urfa . Hayat durmuş Tren Garında.  Bu Güzergahta bulunan istasyonlarla birlikte çalışan binlerce insan nerede, ne yapıyorlar bilen var mı? Onların maaşları ödeniyor herhalde.  Gerek, kapitalist ülkelerde, gerekse sosyalist ülkelerde demiryolu ulaşımı önceliklidir. Sadece insan değil, her türlü yük taşımacılığında ülke için hem ekonomik, hem de güvenlidir. Maalesef Özal, "demir yolu komünist işidir" diyerek, demiryolunu kenara itekledi ve otoyollara öncelik verdi. İkisi birlikte olamaz mıydı? Hayır, çünkü Özal , özel sektörcü zihniyetin temsilcisi idi. Kamu kurumlarını yok etmek için kolları sıvadı, ondan sonra gelenler de bu işteki karların tadını aldıkları için son hızla bu günlere geldik. Şimdi, Pozantı-Yumurtalık arasına yeni bir otoyol bağlantısı projelendiriliyor. 91 km. 71 milyar keşif bedelli ama bittiğinde bu rakam kaça katlanır göreceğiz. Oysa demiryolu ile hem ekonomik hem daha güvenli olup otoyol trafiğini de etkilemez.    Sonuç olarak, Adana'mızın tren istasyonuna o güzelim Gar Binasına sahip çıkalım, toplumsal muhalefet oluşturarak, sesimizi duyurulalım. Tren seferlerinin bir an önce başlatılması için ilgileri göreve çağıralım.