Okul Öncesi Öğretmeni – Uzman Öğretici   Ahlaki gelişim, çocuğun yalnızca doğru ve yanlış davranışları öğrenmesi değil; başkalarının haklarını gözetebilmesi, empati kurabilmesi, sorumluluk alabilmesi ve toplumsal yaşamın değerlerini içselleştirebilmesidir. Bu süreç, erken çocukluk döneminden itibaren şekillenmeye başlar ve çocuğun sosyal çevresiyle kurduğu etkileşimler aracılığıyla gelişir. Çocuklar ahlaki değerleri çoğu zaman söylenenlerden değil, gözlemlediklerinden öğrenirler. Bir yetişkinin adalet anlayışı, başkalarına yaklaşımı, öfkesini yönetme biçimi ve hataları karşısındaki tutumu, çocuğun ahlaki dünyasının yapı taşlarını oluşturur. Bu nedenle ahlak eğitimi, yalnızca nasihatlerle değil, yetişkinlerin davranışlarıyla desteklenmelidir. Özellikle okul öncesi dönemde çocuklar, kuralların neden var olduğunu anlamlandırmaya çalışırken benmerkezci düşünceden giderek uzaklaşır ve başkalarının duygu ve ihtiyaçlarını fark etmeye başlar. Bu noktada zihin kuramı, empati ve sosyal beceriler ahlaki gelişimin önemli bileşenleri olarak karşımıza çıkar. Bir çocuğa paylaşmayı öğretmek kadar, paylaşmanın karşısındaki kişide nasıl bir duygu oluşturduğunu düşündürmek de önemlidir. Çünkü gerçek ahlaki gelişim, dışsal ödül ve cezalara bağlı davranışlardan, içsel değerlerle şekillenen davranışlara geçişle anlam kazanır. Unutulmamalıdır ki her doğru davranış ahlaki bir farkındalık anlamına gelmez. Çocuk, cezalandırılmamak için değil, yaptığı davranışın başkaları üzerindeki etkisini kavradığı için doğru olanı tercih edebilmelidir. Ahlak, çocuğa ezberletilen kurallar bütünü değil; yaşantılarla anlam kazanan bir değerler sistemidir. Bu nedenle çocuk yetiştirirken yalnızca nasıl davranması gerektiğini değil, neden böyle davranması gerektiğini de konuşmalıyız. Çünkü geleceğin vicdanlı bireyleri, yalnızca doğruyu söyleyen çocuklardan değil; doğruyu hisseden, sorgulayan ve başkasının varlığına saygı duyan çocuklardan oluşacaktır.