Gökyüzünün Yeryüzüne En Güzel Dokunduğu Şehir Allah cc yeryüzünü renklere emanet ederken, maviyi cömertçe Adana'nın üzerine serpmiş. Önce Toroslar'ın doruklarına değdi o mavi. Sonra serin pınarlardan süzülerek Seyhan Nehri'ne kavuştu. Nehir, göğün aynası oldu. Şehir, suyun hafızası. İnsan ise mavinin yolcusu. Adana, yalnızca bir şehir değildir. O, suyla göğün birbirine yazdığı en uzun şiirdir. Şehrin tam ortasında, asırların yükünü taşıyan Seyhan, sessizce akar. Taş Köprü'nün kemerlerinin altından geçerken bin yıllık medeniyetleri selamlar. Onun sularında yalnız balıklar değil; umutlar, sevdalar, Türküler ve hatıralar da yüzer. Sonra Mavi Bulvar uzanır önüne. Adını renginden alan değil; rengini yaşadığı hayattan alan bir bulvardır orası. Kıyıboyu Kanalı, şehrin damarlarında dolaşan mavi bir kandır. Her damla, Adana'nın kalbine hayat taşır. Güneye doğru yürüdüğünüzde Karataş'ın sonsuzluğu çıkar karşınıza. Deniz, gökyüzünü kucaklar. Ufuk çizgisi kaybolur. İnsan, mavinin nerede başlayıp nerede bittiğini unutacak kadar büyülenir. Biraz doğuda Yumurtalık. Akdeniz'in en zarif kıyılarından biri. Batıya baktığınızda Mersin ufukları. Hepsi aynı rengin çocuklarıdır. Bu yüzden Adana'nın dört bir yanı mavidir. Yeryüzü mavidir. Gökyüzü mavidir. Suları mavidir. Ufukları mavidir. Hayalleri mavidir. Belki de bunun içindir ki ressamların tuvallerinde en çok mavi konuşur. Şairlerin dizelerinde en çok mavi ağlar. Yazarların kaleminde en çok mavi yürür. Çünkü sanat, ilhamını bu şehrin sularından alır. Bir çocuk ilk kez göğe baktığında maviyi öğrenir. Bir âşık ilk sevdasını Seyhan kıyısında fısıldar. Bir ihtiyar ömrünü Mavi Bulvar'ın gölgesinde hatırlar. Her biri farkında olmadan aynı rengin hikâyesini yaşar. Adana'nın evlerinde deniz mavisi duvarlar boşuna değildir. O renk, sadece boya değildir. İnsanların yüreğine sinmiş huzurun rengidir. Toroslar'ın serinliğiyle Akdeniz'in sıcaklığını aynı kalpte buluşturan şehir, maviyi bir hayat biçimine dönüştürmüştür. Dünyada nice şehirlerin denizi vardır. Nice şehirlerin nehri vardır. Nice şehirlerin gökyüzü vardır. Ama çok az şehrin göğüyle nehri, deniziyle kanalları, umuduyla insanı aynı mavide buluşur. İşte Adana'nın sırrı budur. Bu şehir, maviyi sadece görmez. Onu yaşar. Onu solur. Onu yazar. Onu söyler.  Zamanı geldiğinde onu gelecek nesillere miras bırakır. Belki de bir gün dünya şehirleri yeniden tarif edilirken şöyle denilecektir: "Bir şehir düşünün; Dört yanı mavinin sonsuzluğuna açılıyor. Nehri gökyüzünü taşıyor, denizi ufka şiir yazıyor, insanı umudu çoğaltıyor. İşte orası Adana'dır." Çünkü Adana'nın gerçek kimliği yalnızca sıcağı değildir. Gerçek kimliği, göğün yeryüzüne en güzel yansıdığı o eşsiz maviliktir. Kim bu maviliğe bir kez gönlünü kaptırırsa. Artık hiçbir şehrin rengi ona yetmez. Çünkü Adana, mavinin başkentidir. Mavi, en çok Adana'ya yakışıyor.