Yan tarafta okuduğunuz gazete haberi, insanı yalnızca 69 yıl öncesine değil, dilimizin o köklü ve sarsılmaz hafızasına götürüyor. Yusuf Ziya Ortaç’ın 1957’de kağıda döktüğü o dert, aslında bir ulusun kendi sesiyle var olma çabasıydı. Ortaç, "Vatandaş, Türkçe konuş!" derken sadece bir slogandan bahsetmiyordu. O, sahnede, kürsüde ve günlük yaşamda dilin ahengini, kelime zenginliğini ve "millî tecvidi" korumanın namus meselesi olduğunu söylüyordu. Yıllar aktı; imparatorluğun sancılı günlerinden Cumhuriyet’in kurucu heyecanına, oradan da 2020’lerin dijital ve hırçın dünyasına ulaştık. Bugün dönüp baktığımızda, dilimizi sadece konuşuyor olmakla yetinmeyip onu sevmenin, doğru ve duru kullanmanın hazzını yaşıyoruz. Sosyal medyanın dili sığlaştıran kısıtlamalarına, kelimeleri üç beş kalıba sıkıştıran o tembel alışkanlıklara rağmen; gençlerin Türkçenin derinliğine sahip çıkması, edebiyatımızın sesini yarınlara taşıması az şey midir? Dil, bir milletin sınırları en son çekilen vatanıdır. Kelimelerimizi kaybetmediğimiz sürece benliğimizi de kaybetmeyiz. 1957’de feryat edilen o kaygı, bugün Türkçe aşkıyla çarpan yüreklerde tatlı bir huzura ve haklı bir gurura dönüşmüş durumda. Yusuf Ziya’nın ruhu şad olsun; bu topraklarda Türkçe hâlâ bir bayrak gibi dalgalanıyor, hâlâ ana sütü kadar ak ve temiz konuşuluyor. Adana'da Edebiyat Yükseliyor Tüm bu gelişmeler karşısında Adana'da Kitap okuma oranı Yüzde 3 artış olması çok sevindirici bir haber. Çok şükür Edebiyat dilimiz Türkçe. Okuma oranını yükselten Adanalı edebiyatçılarına ve Sanatçılarına Şairlerine ne kadar teşekkür etsek az. Çukurova Sanat Kurulu bu konuda önemli kilometre yol aldırdı. Birçok konunun tıkandığı günümüzde edebiyat konuşulunca kitap okuma oranı Türk Dil Kurumu istatistiklere göre Adana ili yüzde 3 yükselmesi harkulade bir unsur.